Berlijn en München. The Roaring Twenties.

“Ik kan aan alles weerstaan, behalve verleiding.”
~ Oscar Wilde

Na de Eerste Wereldoorlog was de Oude Wereld verdwenen. De financiële crisis sloeg keihard toe, een hele generatie jonge mannen was gesneuveld. Vrouwen hadden in mannenbanen gewerkt, (mannelijke) autoriteit werd in twijfel getrokken. De westerse cultuur was dood verklaard. Het gevolg was dat  Berlijn de stad werd waar alles mogelijk was. Het werd het culturele middelpunt van Europa.

De UFA-filmstudio´s zijn superieur aan de Hollywoodproducties en brengen pareltjes voort. Hotel Adlon en Romanisches Café zijn de ontmoetingsplaatsen voor de intellectuele en culturele avant-garde. Aan al deze vrijheid en culturele rijkdom komt een symbolisch einde met de boekverbranding op 10 mei 1933 op de Opernplatz in Berlijn.

München verenigt in deze tijd heel wat paradoxen. Een groot deel van het Duitse kunstpatrimonium bevindt zich hier, maar tegelijkertijd zijn de politieke ontwikkelingen hier van het grootste belang. We maken een reis door de tijd en gaan naar een bloeiende stad, waar het onderhuids voortdurend gist.